Wicked Wicked Wicked

October 30, 2006

gandang Ricky Reyes

Filed under: Kafufuan Galore — Antz @ 6:24 pm

Heller heller helen keller!

Wa masyadong updation (ika nga ng mga bombayitas dito sa work) sa aking semi-charmed life, except na pasakit ng pasakit ang wetpacks ko. No, Virginia, hindi dahil sa whatever-your-dirty-mind-thinks, witchelles! Gustuhin ko man (ahihihi!), the ooportunity hasn’t presented itself yet. Virginia Woolfe pa ako noh! Masakit ang aking mga maximus gluteus dahil buong araw akeng nakaupo lang dito sa aking cubicle, with nothing to do, for n stinking days na! Kaines. Eh pag may work, syempre mega-concentrate ako sa aking work, and hindi ko nararamdaman iteng mga sakit sakit na tulad neto. Pero pag super bored, lahat na ata ng reklamo ng katawan mo, nararamdaman mo! Kaines. Hindi naman ako maka-view ng boylets in their ever yummy poses no. Mega-read din ako ng ibang kabaklaang blogs, pero medyo careful syempre akez sa mga website addresses.. Witty na ang may mga suggestive words like queer and sex and stuff!! Pero yung mga tipong tinira-tira nya ako sa aking lagusan. Masakit pala ito, pero kakaiba din ang sarap na naramdaman ko, at napaluha ako kinda blogs, go go go!! Ahihihi! Eh josko, mega telags na ako dito, wa naman ako magawa! Di pwede mag-relieve! Ahihihi! I’m such a sick person.

Anywaz, eh di heto na nga. Gusto ko nang lumipat ng trabaho, dahil gusto ko eh yung tipong may activity ang aking mind. Yes, mama, di rin ako satisfied pag wala naman ginagawa, contrary to public belief na ok ang work na binabayaran pero walang ginagawa. It’s as bad as being overworked noh! Syempre mega-prepare ka ever sa morning like gising ng maaga kahit ang lamig lamig, planchina ever ng iyong outfit and everything, tapos pagpasok mo sa ofis, wiz mo alam how to let the 8 hours pass! Sawa na ako sa news and everything! Ayaw ko naman ng mga masyadong graphic na websites (as mentioned above), davah?? So what’s a a girlalu got to do? Mega blog ever. Tulad nito. O di ba? Wateklabelles chinabelles ka kwenta kwenta. Ahihihi! Pero ayun na nga. Itong mga nakaraang linggo, search for a star in a million ang drama ko, hanap ng malilipatan na magandang opportunity. Ganito naman ang nature ng aking work, kasi pa-temp temp/consultant lang, so given na pwede kami magpalipat lipat. Ahihihi! Eh may pumatol sa ganda ng lola nyo, at with glowing praises pa for my skills! Eh di flattered naman ang lola nyo davah, and mas mahal ng konting konti lang naman ang rate. Eh di givesung na ako ng aking 2 week notice. Abababa alibaba chinabelles! Mega-counter offer ang aking current employer, something na di ko ma-resist! Humaba ang hair ng lola nyo ever, to the nth degree! At nung mega kwento ni lola basyang ko ito sa ibang mga utawbelles na friendz ko with the same nature of work, nagtaasan ang kanilang mga kilay to the 31st floor! Bihira na daw ang nag-o-offer nung inoffer sa akin, especially eh months pa lang aketchina ditez sa aking work. What’s a girlalu to say?? Sinuklay ko na lang ng hair doctor ang pahaba nang pahaba kong hairlalu.

Ganda lang yan, mga sisterettes! Signing out (at least for the day..).. Wish me luck, sana I made the right choice!

Nagtatarush,
Antz!

Advertisements

October 27, 2006

ganun pala

Filed under: Kafufuan Galore — Antz @ 8:37 pm

Usually, maaasahan mo ako sa mga bagong gadgets, hindi basta-basta nasu-surprise ang lola nya pagdating sa technology. Saka bago ako bumili ng mga kabagayan, usually mega research ang lola nyo, and sisiguruhin kong mega tuwa ako, at hindi yung after 10 days eh gusto ko nang magpalit. Although dito naman sa US, keri nilang mag-Quiapo Balic Balic ng mga gamit, wiz ko masyado hinahanap ang returns and exchange experience. Syempre, pinalaki akong Catholic schoolgirl, kaya as much as possible, taklebu tayo sa mga kakomprontasyunan. Anyhoo, di ba, after 5 years (o, wang exagg yan!), ngayon lang ako bumili ng iPod. Ang tagal tagal ko mang ni-resist, di ko pa rin nagawa. Meron na ako noon mga mp3 players, pero syempre, sikat ang iPod, so mega buysung akelsa. Medyo na-disappoint pa nga aketch, kasi pag-play ko, sabi ko, similar but not the same naman pala eh! Ganun pa rin, tumutugtog pa rin with the same quality ang aking vast collection of piniratang mp3s!! Or so I thought. Etong wiz akong magawa na naman sa akelsang hanapbuhay, and I’m so bored, eh di mega play ko ulit si Mr. iPod, this time with the volume na almost sagad, sobrang sagad, matutuwa si Osang*. Aba aba abachina!! I liked the quality!! Andun pala ang difference!! Yung iba kasing mp3 players, pag nilalakasan ko na, medyo sumasabog na ang sound. Ito, kering keri nya! Hindi masakit sa tenga! I mean shempre it hurts, everybody hurts by R.E.M pag malakas ang volume, pero hindi yung nakakarindi. Color mwah impressed! Sign me up for the iPod fan club, late bloomer man! Sabi nga ni Tito Nards na dating jowa ni Alvin Patrimonio, 4.5** stars out of 5!!

* KIDS, wag sundin ang ginawa ko, baka ipakulong pa ako ng mga magulang nyo for being a B.I.

On second thought, kahit naman ata hindi ko sinabing mag-play ng iPod at full volume, Ms. B.I. pa rin ako , da vah??

** Yung 0.5 eh nire-reserve ko pag pliney ko na itong iPod sa isang true blue mega gandang speakerlalu. Babush!!

October 24, 2006

kemerkemerlou

Filed under: Kafufuan Galore — Antz @ 3:35 pm

anuna??

eh kasi naman, kakachorva ko, eto’t lagi na lang chorva ang laman ng aking chorva! nachochorva ako kakachorva ng mga chorva ng kung sinu-sinong chorva! kalokah!

miss ko na tuloy chumorva ng mga menchu sa kung saan-saang kemerkemerlou! pesteng mga kachorvahan yan, mga tukso!

hayyy… buti na lang, kaya ko pa naman chorvahin itong aking kachorvahan. i’m still sane, in spite of all the kachorvahans flooding me.

keri? keri!

ahihihi! Say “PRESENT!” kung you made sense of this, kalahi kita!! ahihihihi!

October 18, 2006

kwiki

Filed under: Snippets — Antz @ 5:11 pm

College ako, second year pa lang ata. Commute from Paranaque ang drama ko tuwing umaga. Ang byahe ko is either using LRT or Jeep. Kaso, imberns lagi ang lola nyo dahil kung LRT ako from EDSA station, ang umpisa ng pila, mula sa ground level. Ang entrance (at bilihan ng tokens) eh tipong 5 floors up above somewhere over the rainbow pa. So imagine ang dami ng utaw di ba? Umagang umaga, mangangamoy putok ka na ng ibang tao. Kung jeep naman, malaki ang chance mo, kung balahura kang walang kyemeng makipagsikuhan, humabol ng umaandar na jip, at, pag nahabol mo, ay malaki-laki ang chance mong sabit ang drama mo sa buhay. Di ba? Ang ganda ganda mo in the morning, at ang choice mo lang eh ipagdukdukan mo ang katawan mo sa LRT, o namnamin ang early morning mist (smog sa totoo lang) ng Taft Avenue.

Ganyan ang araw-araw na sitwasyon ko. So habang nagmamaganda akong nag-aantay na lang ng jeep dahil wit ko keri na mag-LRT that morning, aba, may mega-sight akong guash. Estudyante ng di ko mawaring paaralan, pero the usual Pasay/kalye looking menchu, or in short, pahadang binatang kalye. Pero cute sya in uniform. Nahuli nya yata akong nakatitig, at biglang kinindatan ako. Oh my! nanlambot ang aking tuhod! Iwas naman ang lola manang mo ng tingin. Kolehiyala ata ako, witty muna ang easy to get. Hahahaha! Pero in 5 seconds, wah na ang pagka-kolehiyala. Tingin ulit ang lola mo, at nakatingin pa rin sya sa akin. Sabay kinambyo ang napansin kong umuumbok na harapan. Napalunok ang lola nyo. Ano ba, asan na ba ang mga jeep?? Tukso, layuan mo ako!

Heto na nga at lumapit na ang binata.

“Tol, kanina ka pa ba nag-aantay? “Ay, winner ang boses. Deep, menchung menchu…

“Oo eh, ang hirap talaga sumakay ngayon.” Sheet, ang cute talaga niya, lalo na up close and personal.

“Saan ka ba papunta?”

“Sa school. Pero ewan ko nga kung aabot pa ako.”

“Saan ka ba nag-aaral?”

“[School sa Taft].”

“Langya, big time ka pala eh, bakit nag-aantay ka ng jeep dito? Di ba dapat may kotse ka?” Sabay ngisi.

“Ano ka ba. Hindi naman lahat ng nag-aaral dun de-kotse. Marami din dung dukhang tulad ko, gusto lang maka-angat angat ng konti sa buhay.” Sabay beautiful eyes.

“Naks, ambitious! Gusto ko yan sa tao.”

Gusto na rin kita, Papa.

“Hehe.. Eh we could all do with a little ambition, di ba? Ikaw, saan ka ba nag-aaral?”

“Di tulad mong big time, dyan dyan lang. 4th year high school. Abot ka pa ba sa klase mo?”

“Hindi na nga ata eh. Matagal pa naman break ko after nun. Yung class lang na yun hinahabol ko talaga sa umaga eh.”

“Ako din nga eh, balak ko mag-absent. Gusto mo, wag na tayo pumasok?”

Gulp.

“Oo nga eh, kanina ko pa rin yan naiisip! Bad trip na ako kakahintay dito.”

“Sama ka na lang sa akin, dun tayo sa amin. Wala nang tao dun eh.”

Nahihilo ako! Di ako
makatayo! Nasaan na ang mga tuhod ko? Malinis ba ang katawan ko?
Nahilod ko ba ang lahat ng important parts??

“Saan ka ba nakatira?” Shet, sana wag malayo. Sana malinis. Sana nga walang tao. Sana sound proof. Ahihihi!

“Dyan lang, malapit lang. Tara.”

3 hours later, nasa school na ako, lutang ang diwa. Ganun pala ang pakiramdam. Minsan nasa itaas, minsan nasa ibaba, minsan nakaluhod, minsan nakatihaya, minsan nakadapa. Di ko man malahat minsan, at minsan pa nga’y para akong masusuka, pilit ko pa rin kinakaya. Basta iba-iba. Masarap pala ang anonymous. Walang inhibitions, walang pakialam, dahil alam mong sa inyong dalawa lang yung moment na yun.

Di ko man lang nakuha pangalan nya, sayang.

binyag

Filed under: Snippets — Antz @ 4:10 pm

warning: Medyo graphic, ha. I tried not to be, pero there’s no other way.

2nd year HS, umpisa ng school year noon. Manang pa ang lola mo, naka-lock from the outside pa ang closet. Pero, nagsimula na rin ako nung mag-sight seeing. Grabe, ang dami ko atang crush nun (but the list just went longer habang nagtatagal ako sa high school). Favorite ako ng adviser namin. Sya ang nag-nominate sa akin, from president (talo) to vice (talo) to secretary (talo) to treasurer (wagi). O di ba, it’s a good sign, I think mae-enjoy ko ang buong taon na ito, wala akong problema sa teacher ko. Pwede magpa-cute ala Maxi, sweetums-sweetums. Eh di treasurer nga ang lola nyo. So, mega-attend ako ng Leadership Training Seminar. Eh wala akong friends sa mga officer na naboto sa section namin, at lalo namang wala akong friends from our batch! New student ako nung freshman year namin, so yung mga ka-section ko lang nung first year ang kilala ko di ba? Although sa ibang section, may ilan-ilang mga officers na  naaamoy-amoy ko nang kalahi, so medyo at least may makakaibigan di ba? So anyway, ayun, off to Tagaytay kami. Apat kami from our section na sumama sa seminar.

Cut to the important details.

So, nung unang gabi. Magulo sa aming kwarto. Ito ata ang naging center of activity ng mga bruskong officers. Dalawa ang double deck na kama doon. Ako at si Rene sa mga babang kama, sa taas ko si Gem, sa taas ni Rene si Alan. Pero ang cause talaga ng gulo, ang barkada ni Alan. Kama ko ang malapit sa pinto. Nag-trip sina Alan, at naghubad sya ng pants. Nag-skip ang aking heartbeat. Grabe, naka-bikini briefs. Ang kinis ng legs nya, amputi, malinis, at dakota harrison. Tuwing may pumapasok, binubuyangyang nya ang kanyang kargada, at sabay sabay silang nagtatawanan. Silent na lang ako sa aking little corner of the world. Maya-maya pa, nag-alisan na sila, at siguro nag-explore explore sila sa lugar. Naiwan ako at si Gem sa kwarto. Di ko trip si Gem, so witty na. Stop your murky thoughts! Super dilim ang kwarto namin pag patay lahat ng ilaw. Antok na ata si Gem nun, so borlog ever ang drama ng lolo mo. Ako naman, nagmumuni-muni. Si Alan pa lang ang pangalawang school mate ko na nakitaan ko. And talaga naman kung anu-anong kamunduhan ang naglaro sa isip ko nun. Wala nun si Rene, dahil special yung position nya, rep ng klase namin sa student council. May special session sila noon. And then, bigla na lang pumasok sa kwarto namin si Alan. Pahinga muna ata sila sa mga kalokohan nila. Shet, ang init.

“Alan, hingi sana ako favor sa iyo. Pwede ba makipagpalit ng kama? Ang init kasi talaga, di ako masyado naaabot ng bentilador eh.”

“Sure! Para sa iyo. Pero mamaya na, aalis ulit ako. Pag-alis ko, higa ka na lang sa kama ko.”

“Okie. Teka, lalabas ka pa? Gabi na ah! Di ba kayo mahuhuli ni Sir?”

“Hindi, tahimik lang naman kami.”

“Ok. Sige.”

At nag-antay ako. Maya-maya pa’ yumugyog yugyog yung kama nya. At nakarinig ako ng ungol. Syete, ano ito? I think he’s doing what I want to do to him!

“Ano ba yan! Magigiba kama nyo! Hehehe…”

“Tang-ina, wag ka maingay jan. Hehehe..”

“Ang tagal mo naman! Gusto ko na matulog. Palit na tayo ng kama, dito mo na lang sa kama ko gawin yan!”

“Tang-ina, kulit mo ah! Akyat ka na dito kung gusto mo, matulog ka na, wag mo na lang ako pansinin.”

Syete, this is it!!

Umakyat naman ako, at pakyeme pang humiga, at iwas na iwas sa kanya. Super siksik ako sa isang gilid ng kama. Ano ba, manang nga eh! Di ba binigay ko na ang foundation ng kwento?

“Antz, tulungan mo naman ako. Nangangalay na ako.”

“Ano ba?! Wag mo nga ako isali sa gawain mo.” Syempre, let’s be true to our manang personality. Sinumpaan ko ang role na ito sa harap ni Lola Basyang.

“Sige na, ganito lang o.” Sabay hinawakan nya ang kamay ko, at nilagay sa kanyang …

“Taas baba mo lang, tapos sasabihin ko kung bilisan mo o dahan-dahan.. uhmmmm…”

Syet syet syet. Ang laki! Height ata ng dalawang kamay ko na pinagpaton, di pa aabot from end to end. At hindi naman kaliitan ang kamay ko, so imagine.

“Bilisan mo…”

Taas baba taas baba paikot-ikot.

“Teka teka.. ayan, dahan-dahan ulit…”

Ilang beses nangyari ito, at ngalay na ako.

“Teka, papahinga lang braso ko.”

“Lika nga dito.”

At hinalikan nya ako. At humalik ako pabalik. Mainit, matagal, marahas, malambing. Halu-halo.

“Tang ina, Antz, I love you.”

“Luko-luko. Di ako babaeng kailangan mo sabihan nyan habang ka-sex mo.”

“Gago ka talaga.”

Halik ulit. At lumibot ang mga kamay ko. Sa ulo nya, sa batok, sa likod, sa binti, sa tyan, sa puson, sa pwet, sa dibdib. At sa paglibot ng mga kamay ko, lalo lang lumalim ang dila nya sa bibig ko.

“Tang ina ang sarap.. Hawakan mo ulit, Antz.”

At sumunod ako. Taas baba taas baba paikut-ikot.

“Lalabasan na ako Antz. Saan ko ilalagay ito?”

“Malay ko. Hindi ko alam.”

“Kailangan ko ng malalagyan…”

“Di ko alam.. sa tyan mo?” O di ba? Sabi ko sa inyo, manang pa ako. Di ko alam, pwede naman pala ilagay sa bibig ko.

“Teka teka.. dahan dahan ulit.. Labas lang ako sandali, sabihan ko sila na di na ako sasama sa kanila. Baka nag-aantay na sila eh.”

At naiwan ako sandali mag-isa. What have I done? Syet, ang bad ko! Ginawa na ba ito nina P? Ni S? ni S? (Sila ang mga bading na kilala ko noon. Di ko alam, mas madami pa palang lalabas as time went on. Hihihihi..)

Tumayo ako at lumabas papuntang CR. Sa labas pa ng kwarto ang CR, common ito for all of us participants. Paglabas ko ng CR, sumalubong sa akin si Alan. Sinundan pala nya ako.

“Antz, sa CR na natin ituloy. Darating na ata sina Rene eh.”

“Ano ba! Ayaw ko, mas malaki ang chance na may makahuli sa atin!”

At pumasok kami muli sa madilim na kwarto. Dun na muna ako humiga sa dati kong kama, at nag-isip isip. Si Alan naman bumalik sa kama nya. Yumugyog muli ang kama nya. Maya maya, bumukas ang pinto. Si Rene.

“Antz?”

“O?” Kunyari nagising.

“Dun na muna ako matutulog kina Carlo ah.”

“Ah, okay. Sige, good night.”

Sumara ang pinto. Huminto ang pagyugyog ng kama ni Alan. Maya maya, nakaramdam ako ng taong humawak sa kamay ko. Hinihila ako, at nagpahila ako. Umakyat ako sa kama ni Alan. Bumalik ang pagyugyog ng kama.

migrate migrate!

Filed under: Uncategorized — Antz @ 3:40 pm

Kaines ang blogger beta. Di na ako maka-post. So mega-migrate naman aku!!

From now on, dito na ako. Check out my older posts sa right side ng page, click mo yung link na Wicked Wicked Wicked.

I thank you. *Bow* 🙂

October 4, 2006

lunch date

Filed under: Snippets — Antz @ 11:03 am

Second year ko pa lang sa aking new school, college ako. Pero since friendless pa ako nung time na iyun (nagtataray at nagmamaganda kasi ako), bumabalik-balik ako sa high school school ko noon, kung saan some of my friends opted to stay for college.

“Pota, andito na naman ang bakla.” Ang ganda ng salubong sa reyna ng LRT di ba??

Bakla, kung di mo gets, ako yung reyna. *Poink* ~> Kaltok sa noo mo, dear reader.

“Paki mo? Pasalamat ka nasisilayan ng kagandahan itong otherwise drab mong environment!”

“Buti ang hahaba ng break mo? O absent ka lang ng absent?”

“Bakla ka, mahaba lang break ko. Sabihin mo lang kung ayaw mo akong makita.” Punyeta, pinapalayas na ba ako sa paaralang dati kong pinag-alayan ng all of my skills?? Ahihihihi!

“Gaga, concerned lang sa iyo. Papasok muna ako, may class ako. Iwan muna kita dyan, makipaglaro ka muna sa kanila.”

Kasikatan noon nitong card game na ito, strategy game with cards. Kahit girlalu ako, keri kong makipaglaban sa mga mencucu dito sa akala nilang realm nila. Madalas pa ngang manalo ang hitad.

“Teka bago ka pumasok, hindi ko kilala ang mga bagong fez dito.” Hmm! Pero may hidden agenda. May cutie among the gorillas in the mist. Eh di pinakilala ako ni sister (in closet, until now!). Upo ang lola nyo katabi ni cutie, let’s name him BabyFood (clue yan, bakla).

“So, dito ka nag-HS? Saan ka na ngayon nag-aaral?”

“Dun sa *TOOOOOT*. Ala kasi dito yung course na gusto ko eh.”

“Buti napapabisita ka dito.”

“Eh wala naman kasi ako talagang friends doon. Saka paminsan-minsan, yung iba ko ring close friends na nasa UP na ngayon, nagkikita-kita pa rin kami dito. Besides, siguro ganun talaga. Pag madami kang ka-close and memories sa dati mong school, siguro kailangan ng transition period.”

“Sabagay, you have a point. Ako din ganun eh. I still see a lot of my friends from my old school. Taga-saan ka pala?”

“Sa [somewhere in Metro Manila].”

“Ah talaga? Dun din ako! Saan ka dun?”

Blah blah blah. You know the works, di ba? Pag may bagong kang kilala? Sus, parang hindi ka Pinoy to know how the Pinoy First Conversations work.

Blah.

“Uy, question lang. Wag ka mao-offend ha. Matagal ka na bang gay?”

Aray ko!!! Kumulot naman lahat ng buhok ko!! Am I that obvious? Di ako sana sa ganitong direct questioning!!! Eh pero ayan na eh, cutie ka pa naman, sige, I’ll play your game. Aminin na!!

“Oo naman, since birth. Purong puro. Di ko lang ina-announce no. I don’t see the need.”

“Kasi you don’t seem the type na tipong usual gays. Hindi ka ba nahihirapan sa lifestyle mo?”

Aray ko ulit! Saan ba ito lumaki, sa Bundok ng Susong Dalaga? Ngayon ka lang nakakita ng hindi screaming fag? Sige, sige. Patience is a virtue, anak. Keri on lang ako.

“Hindi naman. And hindi naman lahat ng bading nakatira sa parlor no. Mahirap din minsan, syempre. Hindi mo masabi sa taong gusto mo na gusto mo sya. Baka masapak ako. Or, minsan, nami-mis-interpret ng ibang guys na you just enjoy their company. Akala nila pinapatos ko na sila. Hindi naman lahat ng lalaki type ko no. Siguro yun din ang mahirap if you’re not the screaming type. You’re not ‘out there’, so hindi rin alam ng ibang tao how to deal with you. Eh usually, yung mga guys, especially in this school, pag nalaman na bading ka, akala nila gusto mo lagi sunggaban ang kanilang precious cargo. May taste din kami.” Except in your case, papa. Gusto kita sunggaban! I like you. Ahihihi!

“Eh ano ginagawa mo kung interesado ka sa isang guy? Teka, naka-experience ka na ba ng.. you know..”

Aray aray aray! Ano ba lola! Maging personal na ba? Hello, we just met? Pero sige, baka yan ang iyong mga pang-come on. Besides, naiintriga ako. Somebody interested in my being gay? Prangkahan na!!

“I dunno. Torpe ako. Usually I’m a bit reserved, discreet. So hirap talaga akong magsabi sa isang guy na gusto ko sya. Usually, I dunno.. Nage-gets na lang siguro nung guy na gusto ko sya. Pero one time, dun sa talagang love ko (eeewww.. di ba?? LOVE?? Ahihihi.. Pero why not?? Si McDreamy yata ang pinag-uusapan!) talagang I mustered enough courage to tell him. I usually don’t do that. Kaso ayun. Nag-backfire. Tumambling. Bumalentong. Shit hit the fan. Sabi niya hindi daw ok sa kanya yung rela-relationship. Friends pwede pa. Aray di ba? Pero to answer your second question, though personal na ha! Yup, oo naman. I don’t think you can be gay in this HS and still come out a virgin.” Tarush to the nth level ang sagot di ba?? Sushmita, is that you??

“Eh ako, sa tingin mo ba cute ako?” Potaaaahhhh!!! Killer smile pa!!

“Ano ba! Bakit mo naman naitanong??”

“Eh kasi sabi mo nga, you don’t usually tell guys. Nage-gets lang nila. I just want to know the mixed signals I’m getting the past few days na nakikita kita dito sa tambayan namin. Sorry ha, prangka. Pero at least interesting ang usapan di ba?”

Ang taray!!! Ganun ba ako ka-obvious magpa-cute?? Potah, I need to revise my… my SELF!!

“Well, since you asked, well, oo naman. I find you cute, and interesting.”

Tumango-tango ang lolo mo. Napangiti. Sabi nila, feel na feel daw ng lalaki na gwapo sya pag may bading na tipo sya. I can feel lumalaki ang ulo ni BabyFood. Eh yung isang ulo kaya, lumalaki din? Ahihihihi!

“Ano oras ka ba babalik nyan sa school mo?”

“Naku, almost 5 hours ang break ko. So alis ako in.. 3 hours?”

“You wanna get some lunch?”

Ay!!! Date???

“Sure.”

Ligpit ng gamit. Labas ng gate. McDo. Big Mac. Kulitan. Inubos nya fries nya, pati fries ko balak ubusin. Kwentuhan pa. Balik sa school. Wala nang masyadong tao sa tambayan. Lakad sa school. Empty building. Empty room. Close the windows. Lock the door. Delicious lunch.

-^^-

Create a free website or blog at WordPress.com.